HaarHaarziekte, bromde de tegen zijn pensioen leunende journalist vanuit een wolk Gauloises-tabaksrook, de diagnose weer eens stellend. Dan doelde hij niet op de alom bij mannen boven een bepaalde leeftijd gevreesde chronische ziekte van Hedel. Maar op het veel voorkomende verschijnsel van de onnodige vrouwelijke verwijzing. De gemeenteraad heeft in haar vergadering, in plaats van in zijn vergadering. Het bedrijf viert haar jubileum, in plaats van zijn jubileum. Haarziekte. Chronisch en onuitroeibaar. Er is geen formele taalkundige benaming voor het verschijnsel en ook een sluitende verklaring ontbreekt. Misschien toch een modieuze tendens die past bij feminisering van de samenleving. Ooit was het gezinshoofd een atoomdreiging die achter de krant schuilging en op zondag het vlees kwam snijden. Nu delen mannen volop mee in de vreugdevolle taken van huishouden en opvoeding. Soms zo trouwhartig dat mevrouw stiekem wel eens smacht naar een foute macho. Schijnt.

Feminisme levert op en eist zijn tol. Inderdaad, zijn tol. Onzijdige woorden, te herkennen aan lidwoord het, krijgen een masculiene verwijzing. Ondanks de fiere vrouwenstrijd, die met regelmaat ook moest incasseren. Zo refereerde Gerrit Komrij graag aan de bebroekpakte militante voorhoede van het feminisme als de onwelriekende gleuvenbrigade.

Schaakgrootmeester en notoire pestkop Jan Hein Donner gooide meteen maar alle vrouwen op een hoop met zijn constatering dat vrouwen niet kunnen schaken. In de commotie die daarop ontstond kon Donner volgens een gekrenkte dame net zo goed beweren dat negers niet kunnen schaken. Deze mevrouw heeft het niet begrepen, aldus Donner. Negers kunnen wel schaken, negerinnen kunnen niet schaken.

Spruit